Tου Ευθύμη Λεκάκη
Νομικού LL M. International Law, Οικονομολόγου (μέλους Ο.Ε.Ε.), Ιστορικού Ερευνητή
Ιστορικό
Κάποτε υπήρχε ένας Ρωμαίος που λεγόταν Μπαρμπάριους Φίλιππους και ήταν υπηρέτης σ’ ένα δικαστή (Πραίτορα). Μόλις όμως πέθανε ο Πραίτορας [1], ο υπηρέτης του, προέβη σε αντιποίηση αξιώματος και άρχισε να δικάζει σα να δίκαζε ο Πραίτορας. Πέρασαν τριάντα χρόνια από το θάνατο του Πραίτορα αλλά ο δούλος συνέχισε να δικάζει, μέχρι που το τότε εκδικάζον όργανο [2], σκέφτηκε: Πώς είναι δυνατό κάποιος να είναι σε ηλικία άνω των 100 και να συνεχίζει να ασκεί τα καθήκοντά του; Αφού το έψαξε διαπίστωσε ότι τις αποφάσεις, τα τελευταία τριάντα χρόνια, δεν τις εξέδιδε ο Πραίτορας αλλά κάποιος που δεν είχε απολύτως καμία νομική γνώση.
Συνέχεια
