Tag Archives: Ευθύμης Λεκάκης

Το όνομα «Αιγαίο» και οι ανιστόρητοι ισχυρισμοί των Τούρκων

aigaio_pelagosΤου Ευθύμη Λεκάκη
Νομικού LL M. International Law, Οικονομολόγου (μέλους Ο.Ε.Ε.), Ιστορικού Ερευνητή

Σχετικά με τις ανιστόρητες αιτιάσεις των Τούρκων, που στην προσπάθειά τους να αλλοιώσουν οτιδήποτε έχει σχέση με αρχαία ιστορία και αρχαίο πολιτισμό, μιας κι αυτοί δε διαθέτουν από δαύτα, κυκλοφορούν βιντεάκια με συνεντεύξεις στα απόλυτα ελεγχόμενα από το ισλαμοφασιστικό καθεστώς ΜΜΕ της γείτονος και γίνονται περίγελος στη διεθνή ιστορική κοινότητα. Έτσι και τώρα, βάλθηκαν να τουρκοποιήσουν τη λέξη Αιγαίο!
Όμως, όταν η λέξη Αιγαίο και Αιγαίας μπήκαν στο λεξιλόγιο, οι Τούρκοι δεν υπήρχαν σαν λαός ούτε στις στέπες της Μογγολίας.
Συνέχεια

Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (προσφυγή, συνυποσχετικό, σε τι να ελπίζουμε;)

Του Ευθύμη Λεκάκη
Νομικού LL M. International Law, Οικονομολόγου (μέλους Ο.Ε.Ε.), Ιστορικού Ερευνητή

Επειδή για να μας οδηγήσουν στη Χάγη, πρέπει να μας κάτσουν (θέλουμε δε θέλουμε) στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, διαβάστε τι αρμοδιότητες έχει το Διεθνές Δικαστήριο και με ποια διαδικασία και μόνο μπορεί να γίνει η προσφυγή:
Απαραίτητη προϋπόθεση για την προσφυγή είναι η ύπαρξη συνυποσχετικού μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, στο οποίο θα αναγράφονται τα θέματα, που οι δύο χώρες ζητούν να συζητηθούν. Αποκλειστικά και μόνο αυτά τα θέματα μπορούν να συζητηθούν και η απόφαση του δικαστηρίου, θα αφορά επίσης, μόνο τα συγκεκριμένα ζητήματα για τα οποία θα γίνει η προσφυγή. Στο συνυποσχετικό, θα πρέπει να οριστούν οι διαφορές που θα παραπεμφθούν στο Δικαστήριο.
Συνέχεια

Η οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Αίγυπτο

aoz-ellada-egyptosΤου Ευθύμη Λεκάκη
Νομικού LL M. International Law, Οικονομολόγου (μέλους Ο.Ε.Ε.), Ιστορικού Ερευνητή

..και μερικά απλά αλλά σημαντικά για να καταλαβαίνουμε κάποιους διεθνείς όρους περί ΑΟΖ.

1) Η έννοια της ΑΟΖ και η λειτουργία της.

Κατ’ αρχάς να εξηγήσουμε ότι ΑΟΖ σημαίνει «Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη», δηλαδή μια περιοχή της θάλασσας, πέραν των χωρικών υδάτων, την οποία το κράτος μπορεί να εκμεταλλεύεται ή να ερευνά. Η ζώνη αυτή συνήθως εκτείνεται σε απόσταση 200 μίλια, που ξεκινά μετά τα χωρικά ύδατα του κάθε κράτους προς τη θάλασσα. Αυτή η ζώνη δεν ανήκει κυριαρχικά στο παράκτιο κράτος αλλά εντός αυτής το κράτος έχει κυριαρχικό δικαίωμα.
Είναι προφανές, λοιπόν, ότι η ΑΟΖ δεν ταυτίζεται με τα χωρικά ύδατα. Η ΑΟΖ ξεκινά από εκεί που τελειώνουν τα χωρικά ύδατα, είναι ευρύτερη σε σχέση με τα χωρικά ύδατα και κατ’ αρχήν έχει οικονομική σημασία, ενώ τα χωρικά ύδατα είναι πάντα πλησιέστερα στο κράτος (πχ ο κανόνας είναι τα χωρικά ύδατα να ορίζονται στα 12 ναυτικά μίλια, αν και η Ελλάδα έχει ακόμα χωρικά ύδατα 6 ναυτικών μιλίων) και αποτελούν χώρο εκδήλωσης κρατικής κυριαρχίας.
Συνέχεια

Εκτοπίσεις Ελληνικών Πληθυσμών Μικράς Ασίας 1919-1922

Ektopiseis Ellinikwn plithismwn Mikras Asias 1919 - 1922Άρθρο του Ευθύμη Γ. Λεκάκη*
Νομικού – Οικονομολόγου – Ιστορικού ερευνητή

Σήμερα Κυριακή 21 του Ιούνη, συμπληρώνονται 100 χρόνια από το ολοκαύτωμα του Βιλετζίκ της Βυθινίας Μικράς Ασίας από τους Τσέτες του Τζεμάλ Μπέη, οι οποίοι αφού κατέσφαξαν περίπου 300 κατοίκους που βρήκαν, βίασαν τα κορίτσια που είχαν απομείνει και κατέκαυσαν το χωριό από τα θεμέλια.  Γνωστή τους τέχνη κόσκινο.
Το άρθρο μου, δημοσιεύτηκε προ 6ετίας στην τοπική εφημερίδα «Αγώνας της Κρήτης» του οποίου αποσπάσματα ή σαν σύνολο δημοσιεύτηκε σε πολλά blogs, εφημερίδες και ιστορικά περιοδικά στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Αμέσως μόλις ξεκίνησε ο Ευρωπαϊκός πόλεμος, οι Έλληνες και οι Αρμένιοι που κατοικούσαν στα παράλια του Εύξεινου Πόντου και του Μαρμαρά, μετατοπίστηκαν στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας και στις στέπες της Ανατολής, με την εντελώς γελοία πρόφαση ότι δήθεν οι χριστιανοί κάτοικοι των περιοχών αυτών προμήθευαν με βενζίνη τα υποβρύχια των συμμάχων, λες και οι σύμμαχοι, οι οποίοι είχαν προβεί στον αποκλεισμό των τουρκικών λιμανιών, είχαν ανάγκη από το πετρέλαιο που, δήθεν, εύρισκαν οι χριστιανοί κάτοικοι των παραλίων. Από την εκτόπιση αυτή αλλά από τα τάγματα εργασίας που δημιουργήθηκαν (Amelet Taburu), χριστιανοί πέθαναν κατά χιλιάδες από τις κακουχίες, την υπερκόπωση και την πείνα.
Συνέχεια

Ποντιακή γενοκτονία. Ο ρόλος των Γερμανών και Νεότουρκοι του Μουσταφά Κεμάλ

Γενοκτονία των Ποντίων
Γράφει ο Ευθύμης Γ. Λεκάκης*
Νομικός – Οικονομολόγος – Ιστορικός ερευνητής

Σαν σήμερα 19 Μάη. Μέρα μνήμης για τη γενοκτονία 353.000 Ελλήνων του Πόντου.
Μη ξεχνάμε ότι η γενοκτονία σχεδιάστηκε από τη Γερμανία η οποία χρηματοδότησε τους Νεότουρκους, μέσω της Deutsche Bank, παρέχοντας πακτωλό χρημάτων και όχι μόνο στο κίνημά τους. Ιστορικές πηγές αναφέρουν ότι “η Deutsche Bank παρέχει άφθονα κεφάλαια στο κίνημα των Νεοτούρκων. Ο Γερμανισμός τους παρέχει όλα τα μέσα, αφού η Πανισλαμική πολιτική είναι τέκνο της Πανγερμανικής”. Ο Μιχαήλ Ροδάς (1884 – 1948), αναφέρει γλαφυρά πως όσα έγιναν και κατέληξαν σε αυτή την τραγωδία του ελληνισμού “γίνονταν χωρίς θόρυβο, με πρόγραμμα, με σύστημα και αφάνταστη υπομονή”, τα διαχρονικά δηλαδή χαρακτηριστικά της πολιτικής των Γερμανών. Ο πρόεδρος της Γερμανίας στις 23 Απρίλη του 2015 είχε πει: “έχουμε και εμείς ευθύνη για τα τραγικά γεγονότα της εποχής εκείνης”.
Συνέχεια

Σαν σήμερα, 16 Μάρτη, το 1964, ξεκίνησε το πογκρόμ της Τουρκικής κυβέρνησης, σε συνεργασία με το ισχυρό παρακράτος, εναντίον των Ρωμιών της Κωνσταντινούπολης

Γράφει ο Ευθύμης Γ. Λεκάκης
Νομικός – Οικονομολόγος – Ιστορικός ερευνητής

Στις 16 Μαρτίου 1964 η Άγκυρα ανακοίνωσε τη μονομερή καταγγελία της ελληνοτουρκικής συμφωνίας του 1930 περί εμπορίου και εγκατάστασης και ανακοίνωσε τις πρώτες λίστες απελάσεων. Ωστόσο οι Έλληνες établis  δεν υπάγονταν στη συμφωνία  του 1930 αλλά στην προγενέστερη και προφανώς ισχυρότερη από μία διμερή σύμβαση Συνθήκη της Λωζάνης.

Δεχόσουν το βράδυ μία επίσκεψη από αστυνομικούς με πολιτικά. Σε καλούσαν την επομένη στο τμήμα και σε έβαζαν να υπογράψεις ένα έγγραφο που δεν σε άφηναν καν να το διαβάσεις και αποτελούσε, φαίνεται, ομολογία κατασκοπείας και οικειοθελούς αποχώρησης. Υποχρεωνόσουν δε να ειδοποιήσεις από ποια μεθοριακή δίοδο θα φύγεις, ώστε να ελεγχθείς. Η διαδικασία ελέγχου στο τελωνείο ήταν εξευτελιστική. Το μόνο δικαίωμα των απευλαυνόμενων ήταν να φέρουν μία αποσκευή των 20 κιλών και 20 δολάρια. Δεν ανανεώνονταν πια οι άδειες παραμονής.
Συνέχεια