Με αφορμή πρόσφατη εκπομπή της τηλεόρασης για τους αρχαίους πολιτισμούς της Μεσοποταμίας, θεώρησα καλό μιας και επίκεινται νέες αλλαγές συνόρων, να γράψω μερικά αξιόλογα δεδομένα γι’ αυτό τον πολιτισμό, μιας και στο σχολείο -στην Τετάρτη του παλαιού Γυμνασίου, Πρώτη νέου τύπου Λυκείου- στο μάθημα της Ιστορίας διδάσκουν στους μαθητές ελάχιστα πράγματα, που, αφού δεν εξετάζονται για την εισαγωγή στα πανεπιστήμια, δεν είναι SOS. Δεδομένου δε του συστήματος της αποστήθισης (παπαγαλίας) που ακολουθείται, οι μαθητές, τα ξεχνούν την ίδια -και όχι την επόμενη- μέρα.
Καλή ανάγνωση.
Ευθύμης Λεκάκης
Νομικός LL M. International Law, Οικονομολόγος (μέλους Ο.Ε.Ε.), Ιστορικός Ερευνητής
Ο πολιτισμός των Σουμερίων, ένας από τους παλαιότερους γνωστούς στην ανθρώπινη ιστορία, αναδύθηκε γύρω στο 4500 π. Χ. στη νότια περιοχή της Μεσοποταμίας, στην πόλη Εριντού (σύγχρονο Ιράκ) και χάθηκε περίπου το 1750 π.Χ.
Το Σουμέρ ήταν το νότιο κομμάτι νότια της Ακκάδ[1], έτσι οι κάτοικοι της οποίας έδωσαν στο Σουμέρ το όνομά του, που σημαίνει «γη των πολιτισμένων βασιλιάδων».
Οι Σουμέριοι εφηύραν καινοτομίες και έννοιες που σήμερα θεωρούνται δεδομένες, όπως το σεληνιακό έτος με 12 μήνες των 29,5 ημερών ο καθένας. Έτσι, το σεληνιακό αυτό ημερολόγιο με τις 354 ημέρες αρχικά ήταν μια καλή προσέγγιση ως προς το τροπικό έτος των κλιματολογικών εποχών, εφ’ όσον στο τέλος αυτού του χρονικού κύκλου ξαναγύριζε η ίδια σχεδόν κλιματολογική εποχή, που αναγνωριζόταν επίσης από τις αντίστοιχες γεωργικές ασχολίες.
Συνέχεια →
Tου Ευθύμη Λεκάκη
