Κάποιες σκέψεις για τη διαμάχη «ΠΙΣΤΩΝ» και «ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ»

Pavlos GeorgiouΓράφει ο Παύλος Γεωργίου

Παρακολουθώ, αμήχανα είναι γεγονός, τη διένεξη μεταξύ αυτών που απολυτοποιούν ό,τι θεωρούν πίστη και εκείνων που πιστεύουν ότι είναι ΟΙ θεματοφύλακες της επιστήμης. Το περίεργο είναι, ότι ενώ και οι δύο πλευρές σχεδόν ταυτίζονται στη νοοτροπία, παρ’ όλα αυτά αντιμάχονται με πάθος η μία την άλλη, ίσως γιατί τα ομώνυμα απωθούνται.
Αν κάνουμε μια «τομογραφία» στην ιστορία της επιστήμης, με τομές ας πούμε κάθε εκατό χρόνια, παρά το ένδοξο παρελθόν της θα διαπιστώσουμε τη ραγδαία εξέλιξή της τους τελευταίους μόλις αιώνες, σε βαθμό που σήμερα μιλάμε ε.π. για νευτώνεια φυσική, για κβαντική φυσική, ενώ προοιωνίζονται πολύ μεγαλύτερες αποκαλύψεις. Και πού στηρίζουμε όλη αυτή τη σοφία; Σε παρατηρήσεις, σε πειράματα και διατύπωση νόμων και αξιωμάτων, που χωρίς την ανεπιφύλακτη αποδοχή τους … «καταρρέει το σύμπαν».

Οι σύγχρονοι επιστήμονες έχουν παρακολουθήσει με θρησκευτική ευλάβεια τις παραδόσεις των καθηγητών τους, αποστήθισαν νόμους, κανόνες κι αξιώματα, εμπιστευόμενοι την προηγούμενη γνώση για να προλάβουν και αυτοί με τη σειρά τους να ασχοληθούν με την έρευνα και να παράγουν νέα γνώση. Μπράβο τους και πολύ καλά έκαναν γιατί διαφορετικά θα είμασταν τουλάχιστον στάσιμοι. Όμως ΠΑΡΑΔΟΣΗ, ΠΙΣΤΗ (=εμπιστοσύνη), ΝΟΜΟΙ και ΑΞΙΩΜΑΤΑ (=δόγματα), αναπόφευκτα -εμένα τουλάχιστον- με παραπέμπουν ΚΑΙ αλλού.

Από την άλλη πλευρά βλέπω ορισμένους και αναρωτιέμαι πώς καταφέρνουν και επιβιώνουν από την εποχή του πρώιμου μεσαίωνα! Ο Θεός ζητά ασφαλώς την καρδιά και την εμπιστοσύνη (=ΠΙΣΤΗ) μας σ’ Αυτόν, αλλά μας έδωσε και πνεύμα και μυαλό, ώστε να μπορούμε να τον προσεγγίζουμε ΚΑΙ με αυτά και κυρίως να μη μπαίνουμε σε διαδικασία να δοκιμάζουμε εμείς Εκείνον. Επίσης υπάρχουν και οι ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ καθοδηγητές, που πρόσφατα αντιμετώπισαν την τραγική μας κατάσταση με κατεξοχήν «επιστημονικό» τρόπο. Αφού παρακολούθησαν για επαρκή χρόνο τα τεκταινόμενα (ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ), τελικά -κατά πλειοψηφία- αποφάσισαν, πως σε συγκεκριμένη ημέρα και ώρα εκλείπει ο κίνδυνος που ελλοχεύει όλες τις υπόλοιπες. Το τελευταίο νομίζω πως λέγεται ΠΕΙΡΑΜΑ.

Μάλλον είναι καιρός να σοβαρευτούμε και να μη βλέπουμε εχθρούς εκεί που δεν υπάρχουν. Διαχρονικά, σημαντικοί επιστήμονες ήταν και είναι ενσυνείδητα πιστοί, και αντιστρόφως πλήθος πατέρων και ιεραρχών είναι ταυτόχρονα εκλεκτοί επιστήμονες. Αλλά και η πλειοψηφία του κόσμου είναι σοφότερη από τις εξαιρέσεις που περιέγραψα. Κυρίως δεν ενδιαφέρεται ούτε να ικανοποιήσει ούτε να κατατροπώσει κανέναν.

Ο Θεός μαζί μας!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.